Furedi dikkatini eğitim sistemine çevirerek mevcut süreçleri ustalıkla analiz ediyor ve ileriye dönük bir yol sunuyor.
Eğitime hiç bu kadar çok ilgi gösterilmemişti.
Herkes – hükümet bakanları, sosyal yorumcular ve ebeveynler – sorunları takıntı haline getirmiş durumda.
Ancak nadiren neden diye soruyoruz?
Eğitim neden bu kadar endişe kaynağı?
Neden önerilen çözümlerin çoğu aslında sorunları daha da kötüleştiriyor?
Tony Blair’in ‘eğitim, eğitim, eğitim’ sloganı eğitimi siyasi gündemin ön sıralarına yerleştirdi. Ancak, belki de eğitimin ‘siyasallaştırılması’ sorunun bir parçasıdır.
Günümüzde eğitim, ekonomik kalkınmaya potansiyel katkısı nedeniyle değerli görülüyor ancak artık kendi başına önemli görülmüyor.
Giderek artan bir şekilde eğitimin teşvik edilmesinin, öğrenmenin kendi başına değeri olmasıyla ya da gelecek nesillerin daha da ileriye gidebilmeleri için ‘toplumlara başarı yollarını öğretmekle’ pek ilgisi yoktur.
Eğitimin içeriği boşaltılmıştır!
Bu kitap mükemmel bir analiz.
Eğitim tartışmalarının içi boşluğunu gözler önüne seriyor ve eski Yunanlılardan modern eleştirmenlere kadar pek çok düşünürden yararlanarak okullarımızda neye ihtiyacımız olduğunu ortaya koyuyor.
