Okullar, ailenin geliştirebileceği herhangi bir güzel fikir için gerekli olan, hayati önemdeki zamana el koyarak ailenin orijinalliğini boğmakta, ondan sonra da aile olmakta başarısız olduğu...

Okul, insan ruhunun ihtiyaçlarını, toplumsal mekanizmanın ihtiyaçlarına feda eden bir çatışmadır. 

Mevcut eğitim politikaları nadiren temel sorunları ele alıyor.  Ve kaynaklar genellikle bunlardan kaçınılmasının neden olduğu zararı sınırlamak için harcanıyor.  Sonuç olarak, eğitimde istihdam edilenlerin çok azı...

Çocukların sahip oldukları zaman, okul eğitimiyle televizyon arasında tükeniyor.

Yetişkin otoritesinin aşınmasının üzücü sonuçlarına şimdi büyük bir vurgu yapılmaktadır.  Bu sorunun kabul edilmemesi, okulların karşılaştığı hemen hemen her sorunun doğrudan veya dolaylı olarak bağlantılı...

Eğitimin tek gerçek amacı, kişiyi sürekli olarak soru sorma durumunda bırakmaktır.

İnsanların öğrenmesi gereken derslerin ve yeteneklerin çok azı; ilişkilerin nasıl yürütüleceği, sorunlarının nasıl iletileceği, zorluklarla nasıl başa çıkılacağı devlet okullarında öğretilir.

Okul eğitimi, işi gittikçe daha iyi beceren, muazzam bir dolandırıcılıktır.