öğrenim güvenliği

Sir Ken Robinson "Yaratıcı Okullar" isimli kitabında şöyle demiştir; "En derin endişelerimden biri şudur ki: Dünyanın dört bir yanındaki eğitim sistemlerinde reformlar yapılırken, Bu reformların çoğunun; Gerçekte insanların nasıl öğrendiğini, Ve mükemmel okulların gerçekte nasıl çalıştığını Yanlış anlayan siyasiler ve ticari çıkarlar tarafından yönlendiriliyor olması; Bunun sonucu olarak da, Sayısız gencin umutlarına zarar verilmesi, Ve bu durumun er ya da geç, iyi ya da kötü, sizi veya bir tanıdığınızı mutlaka etkileyecek olmasıdır."

Reuters tarafından 1990'lı yıllarda yapılan "Bilgi için Ölmek" başlıklı araştırmada şöyle deniliyordu; Her üç kişiden ikisi, iş arkadaşları arasında yaşadığı gerginliği ve iş tatminini kaybetmelerini aşırı bilgi yüklenmesi ile ilişkilendirmişti. Yüzde 62, aşırı bilgi yüklenmesi sebebiyle sosyal aktivitelerini iptal etmek zorunda kaldığını, Yüzde 60 ise, boş zaman aktiviteleri için genellikle çok yorgun olduklarını söylüyordu. Çalışmanın özeti şuydu; "Kişiler, bilgi kanallarının saldırısıyla karşı karşıya kaldıklarında, bilgiyi yönetmek için basit rutinler geliştiremiyorlar."

Değerli kaynakları; Öğretilemeyecek şeyleri öğretmeye çalışmakla harcamak yerine, Okulların çocuklara konu temelli bilgi sağlama görevine yönlendirilmesi gerekir.

Devlete ait okul öncesi programlarının, çocuklar için yarardan çok zarar verdiği ortaya çıkmaya devam ediyor. Vanderbilt Üniversitesi araştırmacıları, Tennessee Okul Öncesi programında yaptıkları çalışmada randomize toplanan uzun vadeli sonuçları takip ettiler. Altıncı sınıfa kadar, devlete ait kurumlardaki okul öncesi programlara katılan çocukların, katılmayan öğrencilerden daha kötü durumda olduğunu keşfettiler. Okul öncesi programına katılan öğrenciler; Üçüncü sınıf akademik sınavlarında daha kötü performans gösterdiler. Altıncı sınıfta okuma, matematik ve fen testlerinde kontrol grubundan daha düşük puan aldılar. Bu başarı boşluğu altıncı sınıfa kadar büyümeye devam etti. Daha da önemlisi davranışsal olarak okul öncesi programı öğrencilerinin, okul düzeyine geldiklerinde disiplin suçu işleme, şiddet veya okula silah getirme gibi ciddi suçlar için disiplin cezası alma olasılıkları daha yüksekti.

🔸 "Eğitim ana-baba, devlet ve öğretmenin otoritesiyle yönlendirilirse, çocuğun iyiliğini yeterince gözeteceklerinden emin olamayan Russell sebebini de şöyle açıklar; Devlet çocuktan ulusal saygınlığı yüceltmesini ve iktidardaki yönetimi desteklemesini bekler. Öğretmen çocuktan okulunu yüceltmesini bekler. Ana-baba ise çocuktan aileyi yüceltmesini bekler. Çocuk, kendi yaşamını yönlendirecek deneyime sahip olmadığı için masumiyetini sömüren sinsi emellere yem olabilir." 🔸"Aşırı otoriter eğitim öğrenciler için zararlıdır, bu onları ya boynu bükük ya da isyankâr yapar."

Eğitim sistemlerinde ilk sütun gibi mükemmel bir bilgi kristali oluşması beklenir. Fakat gerçekte olan ikinci sütundakidir. Çoğu çocuk için, bilgi hiçbir zaman yeterli tutarlılık oluşturmaz ve müdahale nedeniyle dağılır, yani unutulur. Dolayısıyla ilk sütunda beklenen olmaz. Gerçekte ise okul eğitiminde, bilgi asemptotik olarak belirli bir hacme ulaşır ve bu noktadan sonra istikrar ve tutarlılıkta çok az ilerleme olur. Buna karşılık, serbest öğrenmede, bilginin kazanılması kaotik ve düzensizdir. Ancak, öğrenme dürtüsüne dayandığı için, bilgi hacmi çok büyüktür, tutarlı ve uyumludur. Bu da bilginin istikrarına ve daha fazla entegrasyonuna yardımcı olur. Özgür öğrenciler, sıradan öğrencilerden çok daha fazlasını öğrenir. Üçüncü sütunda olduğu şekilde. Özgür bilginin birden fazla güç alanı ve birden fazla zayıflık alanı vardır. Ancak, tutarlılık açısından daha üstündür. Bu nedenle problem çözmede daha uygulanabilir yapıdadır.

Ve geçtiğimiz günlerde sınıftaki öğrencilerden biri, sınıfımızın fotoğrafının yayınlandığı bir dergiyi getirdiğinde ilk kez bir öğrencinin sınıfını bu kadar sahiplendiğine şahit oldum. Bu sahiplenme hissi öğrencilerimi çok güçlendirdi ve sınıftaki oturma düzeni değişikliği onlar üzerinde önemli bir etki yarattı. Benim sınıf düzeni konusunda risk almamı model alan öğrenciler kendi öğrenmelerinde daha fazla sorumluluk almaya başladılar.